Глы́жа, глы́жина ж. пск. глы́за сиб. глызы мн. глыба, глудка, грудка, мерзлый комъ, колышка. Дорога глыжамъ (твор. пад.), глыжливая, по ней груда, колоть. Глы́зать, глы́знуть сѣв. скользить. См. гылзать.
ТСД2/Глыжа/ДО
Внешний вид
| ← Глыбаться | Глыжа Толковый словарь живого великорусскаго языка Владиміра Даля | Глысва → |