Бута́нъ м. сиб. одинокій степной холмъ; курганъ, горка на равнинѣ; бугоръ нарытый сурками, байбаками, торбаганами.
ТСД2/Бутан/ДО
Внешний вид
| ← Бусы | Бутан / Бутанъ Толковый словарь живого великорусскаго языка Владиміра Даля | Бутара → |
[147]Бута́нъ м. сиб. одинокій степной холмъ; курганъ, горка на равнинѣ; бугоръ нарытый сурками, байбаками, торбаганами.