Бута́н м. сиб. одинокий степной холм; курган, горка на равнине; бугор нарытый сурками, байбаками, торбаганами.
ТСД3/Бутан
Внешний вид
| ← Буталы | Бутан / Бутанъ | Бутара → |
| ← Буталы | Бутан / Бутанъ Толковый словарь живого великорусского языка Владимира Даля | Бутара → |